จังหวัดลำพูน
ตราประจำจังหวัด

พระธาตุหริภุญไชย

ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกทองกวาว


ต้นไม้ประจำจังหวัด: จามจุรี


คำขวัญประจำจังหวัด
พระธาตุเด่น พระรอดขลัง ลำไยดัง กระเทียมดี ประเพณีงาม จามเทวีศรีหริภุญไชย

ที่ตั้งและอาณาเขต:
จังหวัดลำพูน ตั้งอยู่ทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย อยู่ห่างจากกรุงเทพ มหานคร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (สายเอเซีย) เป็นระยะทาง 689 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินสายพหลโยธิน เป็นระยะทาง 724 กิโลเมตร และตามทางรถไฟ 729 กิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 18 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 99 องศาตะวันออก อยู่ในกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนบน อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่เพียง 22 ก.ม.
ทิศเหนือ จรดอำเภอสารภี และอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่
ทิศตะวันออก จรดอำเภอห้างฉัตร อำเภอสบปราบ และอำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง
ทิศใต้ จรดอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง และอำเภอสามเงา จังหวัดตาก
ทิศตะวันตก จรดอำเภอฮอด อำเภอจอมทอง อำเภอหางดง และอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

สถานที่ติดต่อ :
ศาลากลางจังหวัดลำพูน ถนนอินทยงยศ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน 51000
เว็บไซต์จังหวัด : http://www.lamphun.go.th/
ชนกลุ่มน้อยในจังหวัดลำปาง
ชาวกะเหรี่ยง

สถานที่ท่องเที่ยงทางประวัติศาสตร์
อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย

ตั้งอยู่เชิงดอยติ บริเวณวัดดอยติ ตำบลป่าสัก ห่างจากตัวเมืองลำพูนประมาณ 5 กิโลเมตร
ตามถนนสายเชียงใหม่-ลำปาง พระครูบาศรีวิชัยเป็นพระเถรเจ้า นักพัฒนาแห่งล้านนาไทย
ผู้พัฒนาทั้งด้านจิตใจและด้านถาวรวัตถุให้แก่ชาวล้านนาไว้อย่างอเนกอนันต์ ท่านมีชีวิตอยู่
ในช่วงปี พ.ศ.
ถิ่นฐานบ้านเดิมของท่านอยู่ที่บ้านแม่ตื่น อำเภอลี้
จึงเป็นความภูมิใจอย่างใหญ่หลวงของชาวลำพูน
ที่เมืองนี้เป็นบ้านเกิดเมืองนอน
ของนักบุญผู้ยิ่งใหญ่
แห่งล้านนา
วันเปิดทำการ: ทุกวัน เวลาเปิดทำการ: 08.00 - 17.00
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติหริภุญไชย

ตั้งอยู่ถนนอินทยงยศเยื้องกับวัดพระธาตุหริภุญชัย เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2470 โดยพระยาราชกุลวิบูลย์ภักดีสมุหเทศาภิบาลมณฑลพายัพ ต่อมากรมศิลปากรได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารแห่งใหม่เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2517และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดอาคารเมื่อ พ.ศ. 2522 ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงโบราณวัตถุแบ่งเป็น 3 ห้องคือ ห้องจัดแสดงใหญ่ เป็นห้องโถงยาวอยู่ชั้นบนของตัวอาคารมีการจัดแสดงวัตถุออกเป็น 3 สมัย คือสมัยก่อนหริภุญไชย สมัยหริภุญไชย และสมัยล้านนา ได้แก่ พระพุทธรูป เศียรพระพุทธรูป พระพิมพ์ และเทวดา เป็นต้น ห้องจัดแสดงศิลปพื้นบ้าน และเครื่องไม้จำหลัก เป็นห้องจัดแสดงเล็กที่อยู่อาคารเล็กชั้นเดียวมีโถงเชื่อมจากชั้นบนของอาคารหลังใหญ่ วัตถุที่แสดงเป็นศิลปะสมัยล้านนา รัตนโกสินทร์ แสดงออกถึงภูมิปัญญาท้องถิ่น เช่น เครื่องใช้ในครัวเรือน เครื่องมือตีเหล็ก เครื่องมือทอผ้า เครื่องดนตรีพื้นบ้าน พานดอกไม้เชี่ยนหมาก เป็นต้น ห้องศิลาจารึก เป็นห้องโถงเปิดโล่ง อยู่ชั้นล่างของตัวอาคาร จัดแสดงศิลาจารึก สมัยหริภุญไชย ราวพุทธศตวรรษที่ 17 และศิลาจารึกสมัยล้านนา สมัยพุทธศตวรรษที่ 20 เป็นต้นไป เปิดเข้าชมเวลา 9.00-16.00 น. ปิดวันจันทร์ อังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์

บรรณานุกรม
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. จังหวัดลำพูน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://th.
wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%
E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%A
5%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%99
(1 กรกฎาคม 2554).
wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%
E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%A
5%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%99
(1 กรกฎาคม 2554).
จังหวัดลำพูน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://www.lamphun.go.th
(1 กรกฎาคม 2554).
(1 กรกฎาคม 2554).
ศิลปะ วัฒนธรรม และแหล่งมรดก. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://thai.tourism
thailand.org/where-to-go/cities-guide/ attractions/search-result/
destination/uttaradit/cat/1/?subcat_id=14&cHash=5ee79ef40b
(1 กรกฎาคม 2554).

thailand.org/where-to-go/cities-guide/ attractions/search-result/
destination/uttaradit/cat/1/?subcat_id=14&cHash=5ee79ef40b
(1 กรกฎาคม 2554).

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น